طبیعت گرد

نكاتی برای استفاده و نگهداری كفش كوه

۱- نخست كفش كوه خود را با استفاده از برس پلاستيكی نرم و پارچه  كاملا تميز كنيد. سپس اقدام به اسپری نمودن كامل محلول ضد آب بر روی كفش بنمائيد و پيش از استفاده از كفش، اجازه دهيد تا اين محلول كاملا خشک شود. محلول های معرفی شده توسط توليد كنندگان معتبر كفش های كوه بهترين گزينه برای نگهداری قابليت های كفش می باشند. در روزهای زمستانی بهترین زمان استفاده از اسپری یک روز پیش از اجرای برنامه است. این گونه اسپری ها هم کفش را ضد آب می کنند هم مانع تنفس کفش نمی شوند.

۲- همواره مطمئن شويد كفش و بخصوص محيط داخلی آن تميز و خشک است. توجه داشته باشيد در محيط های مرطوب و تاريک قارچ ها و باكتری ها به سرعت تكثير می شوند اين موضوع نه تنها باعث فاسد شدن چرم كفش می شود بلكه می تواند باعث زخم های خاصی در پای كوهنورد گردد.

۳- معمولا بعد از هر برنامه مقداری سنگ ريزه و خار به درون كفش راه پيدا می كند و عامل صدمه ديدن لايه های داخلی كفش می شوند. تميز  نمودن داخل كفش از اينگونه موارد را فراموش نكنيد.

۴- با قرار دادن مقداری كاغذ روزنامه در كفش ضمن جلوگيری از تغيير شكل كفش به خشک نگاه داشتن آن نيز كمک خواهيد كرد. البته پس از قرار دادن کاغذ یا روزنامه در کفش بند کفش را جمع کنید و ببندید.

۵- بخش آج دار زيره كفش كوه عامل ايجاد اصطكاک و عملكرد مناسب كفش می باشد. بعد از هر برنامه با استفاده از يک برس نيمه سخت (برس با رشته های سيمی نازک) گل و سنگ ريزه های برجای مانده رو پاک نمائيد و سپس با پارچه ای كه آغشته به مقدار كمی الكل است اين بخش را كاملا تميز كنيد.

۶- استفاده از گترهايی كه رويه كفش را می پوشانند در برنامه هايی كه مسير گل آلوده و يا برف آب وجود دارد باعث مراقبت از رويه كفش می شود. گل و رسوبات بر جای مانده بر روی رويه كفش باعث انسداد منافذ چرم شده و عمر كفش را كم می كند.

۷- توجه داشته باشيد، در كفش هايی كه دارای پوش های داخلی هستند. به منظور خشک و تميز ماندن كفش می بايست پوش های داخلی را از درون كفش اصلی خارج نمود.

۸- در صورت امكان سعی كنيد برای كفش هايتان كيف مناسبی تدارک ببينيد. با وجود اينگونه كيف ها نه تنها نگهداری كفش ساده تر است ( در معرض رطوبت محيط و خاک كمتر قرار می گيرد) بلكه حمل و نقل آن نيز راحت تر خواهد بود.

۹- فراموش نكنيد، جوراب مناسب و با كيفيت (از نظر جنس و بافت) مكمل كفش كوهنوردی تلقی می شود. جوراب مناسب قابليت تنفس و هدايت رطوبت از پا به محيط داخلی كفش را داراست. اينگونه جوراب ها به علت بافت مناسب عايق حرارتی خوبی نيز می باشند.

۱۰- بديهی است كه كفش می بايست متناسب با اندازه (سايز) پای كوهنورد باشد. بهترين كفش ها اگر تنگ و يا گشاد انتخاب شوند نه تنها آسايش كوهنورد را از بين می برند، بلكه بر عملكرد و كارآیی وی نيز تاثير منفی می گذارند.

۱۱- استفاده از هرگونه روغن صنعتی (مانند گريس)  و روغن های حيوانی به منظور محافظت و ضد آب نمودن كفش كوه تنها به صدمه ديدن كفش منجر خواهد شد. اينگونه مواد روغنی منافذ طبيعی چرم را مسدود می كنند  كه خود  مانع تنفس و خشک شدن تدريجی  چرم كفش می شود. نتيجه آنكه اين عمل به ايجاد ترک و پوسيدن چرم می انجامد. روغن های حیوانی باعث اجتماع باکتری ها نیز می شوند که آنها هم باعث پوسیدگی چرم و محل دوخت ها می شوند و در کفش هایی با لایه های تنفسی (گرتکس، سیمپا تکس، ایونت و ...) استفاده هر ماده دیگری به جز اسپری های مخصوص باعث انسداد پارچه تنفسی و عدم کارآیی آن می شود.

۱۲- استفاده از ماشين لباسشویی و مواد شوينده شيميایی  تنها به از بين رفتن كفش ها كمک می كند.

۱۳- از نگهداری كفش در محيط های با حرارت بالا و رطوبت زياد جدا اجتناب نمائيد.

۱۴- بعد از تميز نمودن كفش ها، از قرار دادن آن در مقابل نور آفتاب و يا كنار بخاری به منظور خشک كردن آنها خود داری نمائيد.

۱۵- چه در زمان حمل كفش در درون كوله پشتی و چه زمانی كه در خانه كفش را نگاه می داريد، هيچگاه نبايد كفش را تحت  فشار قرار دهيد. له شدن (دفرمه شدن) كفش به رويه و شكل آن صدمه جدی وارد می كند.  كه اين عامل می تواند به پای كوهنورد آسيب رساند.