افسوس . . .
یادتونه سال قبل تو زلزله ژاپن چه اتفاقی افتاد؟
پخش شدن مواد رادیواکتیو تو هوا رو میگم. تو ژاپن زلزله اومد
و مردم یه روستا با خراب شدن خونه هاشون مجبور شدن
داخل یه کانکس زندگی کنن توجه کنید زلزله اومد
خونه هاشون خراب شد رفتن داخل کانکس زندگی کنن
بعد چند روز مسئولین رده اول ژاپن فهمیدن که چه اتفاقی افتاده
به همون روستا رفته و داخل کانکسی شدن که
مردم روستایی تو اون زندگی میکردن
مسولین و رئیس جمهورشون جلوی مردم دهاتی و روستایی زانو زدن و
از اونا به خاطر این حادثه معذرت خواهی کردن
مسئولین و رده بالاهای ژاپنی که تو اومدن زلزله مقصر نبودن
ولی رفتن و به خاطر این که چند نفر روستایی داخل کانکس زندگی می کردن
جلوشون زانو زدن و از اونا معذرت خواهی کردن
ولی اینجا تو ایران که ادعامون میشه . . .
با بی مسئولیتی و بی کفایتی مسئولین
۲۱ مادر آینده تو آتیش میسوزن ۱۷ دانش آموز تو حادثه تصادف
پرپر میشن ولی دریغ از یک معذرت خواهی
دریغ از استعفای یک مسئول
رئیس جمهور آمریکا میاد برنامه زنده و بابت دیوانگی یک
روانی برای کشته شدن ۲۶ نفر معذرت خواهی میکنه
ولی اینجا تو ایران صدای کسی در نیومد و نمیاد
افسوس . . .
وقتی ستارگان به من چشمک می زنند و گل ها تبسم می کنند، اگر کسی ديگر با من نبيند لذتی از ديدن آنها نمی برم. این قانون طبیعت است که هیچ کس به تنهایی نمی تواند خوشبخت باشد بلکه خوشبختی و سعادت را باید در سعادت و خوشبختی دیگران جستجو کرد.